Geschreven door Robbert Zalm   

Vliegvissen in Tsjechië

Welke vliegvisser is er niet op zoek naar een plek waar hij gewoon lekker een weekje kan vliegvissen. Een plek met een prachtige omgeving met een evenzo mooie rivier en met een goed bestand aan forel en vlagzalm. Zo'n plekje waar je gewoon altijd naar toe kan als je zo'n weekje vissen nodig hebt. Een plek waar je naar toe kan zonder ingewikkelde reisschema's en zonder al je spaargeld uit te hoeven geven aan dure vliegtickets, belachelijk dure vergunningen en onbetaalbare pensions. Een paar jaar geleden vonden wij zo'n plek. Het vissen in de Metuje, Upa en Orlicí in Tsjechië is ongecompliceerd en vooral lekker betaalbaar.

 

 

Vrijdag 11 september was het dan zover. Dan zou ik samen met Peter richting Tsjechië vertrekken. Man wat was ik aan vakantie toe zeg. Heerlijk even al romp slomp op het werk achter laten. De NS leverde me met enige vertraging toch nog redelijk op tijd af op station Rotterdam Lombardije. Met mijn tas op mijn rug liep ik naar Peters huis. Op zo'n moment flitst en nog van alles door mijn kop. Heb ik alles wel bij me ??? Paspoort, waadpak, waadschoenen en die laatste blue winged olives die ik nog had gebonden. Mijn hengel had ik in ieder geval wel, want die zat in de koker die ik in mijn hand droeg. Bij Peter aangekomen werd ik warm ontvangen door Peter zelf, zijn vriendin Joke en natuurlijk door Bram. Na een bakje koffie en een babbeltje waren we niet meer te houden en besloten om 21:00 te beginnen aan onze 10 uur durende reis naar Nový Hrádek. Het was die week ervoor al duidelijk hoe erg Peter ook aan vakantie toe was en tijdens de reis praatten we honderduit over hoe fantastisch het weer niet zou worden. We waren allebei al meerdere keren in de Metuje wezen vissen en ook Penzion Hrádek van familie Van de Belt was bij ons bekend. We wisten dus wat we konden verwachten. De reis verliep heel voorspoedig en het duurde dan ook niet lang of we konden handen schudden met Bertus, Henny en Hilko. Na een praatje en een bakje koffie konden we de auto uitpakken en onze spullen verhuizen naar kamer 11. De kamers waren sinds de laatste keer weinig verandert en dus eenvoudig maar schoon en voorzien van eigen badkamer en wc. Perfect voor de vliegvisser dus. Na een berichtje van Peter had Hilko ervoor gezorgd dat de vergunningen voor ons al klaar lagen. Voor 1200 kronen kun je dan een week vissen in de Metuje, de Upa en de Orlicí. Dat zijn heel wat kilometers rivier. Heel erg fijn geregeld. Het duurde dan ook niet lang of we zaten in de auto richting Peklo waar de omgeving werkelijk waar adembenemend is. Het was een heerlijke dag met redelijk veel zon en een temperatuur van een graad of 18. Een beetje nerveus hezen we ons in het waadpak en togen we richting de rivier. Het is toch altijd weer spannend om die eerste forel of vlagzalm te pakken te krijgen. Ik zou in de pool vooraan beginnen met de droge vlieg en omdat Peter met de nimf ging vissen, besloot hij stroomop te lopen omdat daar een aantal mooie diepe snel stromende nimf stukken waren. Om de vissen in de pool niet te verstoren was ik nog een extra stukje stroomaf gelopen. Omdat ik geen vis zag stijgen besloot ik de pool systematisch af te vissen met een blue winged olive imitatie. Vorig jaar een uitstekende vlieg om mee te vissen. Ik had er ook al een paar zien vliegen, maar ik had ook al andere insecten gezien. Grijze vliegjes met 4 vleugeltje en vrij grote roestbruin gekleurde vliegen. Vol verwachting liet ik de droge vlieg neer komen op de meest veelbelovende plekjes. Op de rand van de stroomnaad van de diep geul recht voor me en onder de overhangende takken links van mij. Mijn vliegje dreef prachtig op de stroom, maar tot dusver bleven de aanbeten uit. Ik had gekozen voor een lange leader en een dunne tip dus daar kon het ook niet aan liggen. Plots hoorde ik dat fijne geluid van een stijgende vis. Ik kon aan het kringeltje in het oppervlak nog net zien dat de vis rechts van mij bijna helemaal tegen de kant aan lag. Dat moet dan wel een forelletje zijn want die liggen in de Metuje vaak stijf tegen de kantjes aan te wachten op alles wat uit de bomen of het lange overhangende gras in het water valt. De eerste worp richting de plek was te kort. Tja zo'n eerste dag is toch weer even wennen. De tweede worp was perfect en zonder aarzelen werd de blue winged olive op een haakmaatje 20 genomen. Na het heffen van de hengel was de eerste vis een feit. Groot was hij niet, maar oh wat geven deze forelletjes een partij. Na het verwijderen van de weerhaakloze haak en het bewonderen van dit prachtige visje kon deze weer terug worden gezet in zijn element. Zo de kop was eraf en op naar de volgende. Er waren nog steeds verschillende insecten te zien, maar het aantal rises die middag was heel erg beperkt. Na een poosje vruchteloos doorvissen met de droge vlieg werd het tijd om wat anders te proberen. Een kleine natte vlieg leverde mij wat voorzichtige aanbeten en 2 leuke vlagzalmen op. Ook probeerde ik het met verschillende nimfjes. Bij 1 vlagzalm bleef de teller steken. Al met al een zeer matige vangst, maar goed het was dan ook pas de eerste dag. De prachtige omgeving en de mooie rivier maakten een hele hoop goed. Toen ik naar de tijd keek bleek die inmiddels behoorlijk te zijn verstreken en ik besloot Peter maar weer eens op te zoeken. Vlak bij de auto hoorde ik iemand fluiten en daar zat Peter op het terras te genieten van een heerlijke pivo. Ook bij hem waren de vangsten niet echt denderend geweest, maar onder het genot van een lekkere koude pils bespraken we al de plannen voor morgen en waren we er van overtuigd dat het dan helemaal goed zou komen. Moe maar voldaan reden we richting het pension waar we genoten van het avondmaal. Dit alles in goed gezelschap van een aantal medelanders die ook in het pension verbleven en hun dagen daar besteden aan het zoeken van oude munten en gebruiksvoorwerpen. Met een metaaldetector speurden ze de meest veelbelovende Tsjechische akkers af op zoek naar kostbaarheden. Het was frappant om te ervaren hoe veel overeenkomsten er zijn tussen vissers en zoekers. Wij vertelden hen 's avonds over onze forel en vlagzalm vangsten en zij lieten ons hun oude munten, hulzen, musketkogels, definieerbare en ondefinieerbare gebruiksvoorwerpen zien. De avond werd afgesloten in de gezellige kroeg die zich naast het pension bevind. Na de nodige biertjes was het heerlijk slapen. We hadden immers de vorige nacht overgeslagen.

 

Peter en Robbert

klik op afbeelding voor vergroting

De volgende dag zaten we om 9 uur aan het ontbijt. Ook de zoekers waren van de partij en terwijl Peter en ik overleg voeren over de visplek van vandaag, discussieerden de zoekers welke akker ze vandaag als zoekterrein zouden gebruiken. Nadat we elkaar veel succes hadden gewenst, reden Peter en ik richting de stek die wij "de Poolse grens" noemen. De Metuje stroomt hier vlak langs de Poolse grens en in het verleden hebben we hier altijd erg goede vangsten geboekt. Ook het formaat van de vissen was hier gemiddeld groter dan op de andere stekken. Bij de stek aangekomen zagen we een auto staan met een Nederlands kenteken. We parkeerden de auto en maakten even een kort praatje met een van de mannen. Hij en zijn vrouw waren hier aan het vissen met een vriend. Ze verbleven in een pension in Borova en hadden het tot nog toe ook goed naar hun zin. Peter en ik wensten hem veel succes en vertelden hem dat wij een andere plek zouden zoeken zodat hun rusten konden vissen. Terug in de auto was het besluit snel gemaakt om richting de waterleiding stek te gaan. Ook dit was in het verleden altijd een prima stek gebleken, waar we veel en soms ook grote vis vingen. Als extra bonus was hier de omgeving erg mooi, iets wat bij de Poolse grens stek wel ontbreekt. Na een kort ritje vonden we een mooie parkeerplek aan het water en kon het feest weer beginnen. Ik vertelde Peter dat ik verderop een paar mooie pools wist die ik graag wilde bevissen. Peter vond het prima. Hij zou gelijk bij de auto de rivier onveilig gaan maken. Op weg naar de pools gaf ik mijn ogen goed de kost. Het viel op dat vandaag er veel meer vissen stegen dan gisteren. De meest veel belovende stukken probeerde ik goed te onthouden voor de op terugweg. Zo ook een diep uitgesleten inham. Met mijn polaroid zag ik er een aantal forse kopvoorns en baarzen liggen. Daar moet maar even een streamertje doorheen getrokken worden, dacht ik terwijl ik verderop eerst mijn geluk ging beproeven. Met een kleine blue winged olive wist ik al gauw een aantal vlagzalmen en wat forelletjes te verleiden tot een aanbeet. Een prachtig gezicht om ze vanuit de diepte tussen het groen vandaan omhoog te zien komen. Daarbij opgeteld een prachtige omgeving, het zien en horen van prachtige vogels, een kabbelende rivier, ook nog eens mooi weer en je waant je echt in het paradijs. Na een sanitaire stop en een slokje drinken werd het tijd om het eens te proberen in het pooltje waar ik die baarzen had gezien. Scharrelend in mijn vliegendoos vond ik maar 1 patroontje wat iets weg had van een streamertje. Op een haakmaatje 10 zat een zwarte een zwarte kraal, een donker groen lijfje en een staartje van konijnenbont. Tja die moest het maar gaan doen. Na een welgemikte worp en een pauze om de vlieg af te laten zinken, begon ik met het binnen strippen van de lijn. Bij de derde strip liep ik muurvast en stond mijn #4 zo krom als een hoepel. Aan het uiteinde van de lijn bonkte een lekkere vis. Niet veel later stond ik in mijn handen met een baars die toch niet zo groot was als ik had verwacht. Dit bevestigde maar weer eens hoe sterk vissen uit de rivier kunnen zijn. De volgende worpen leverden niets meer op en blijkbaar was dit pooltje door het vangen van die ene baars dusdanig verstoord dat ik maar door moest naar een ander. Het streamertje ging weer in de doos en omdat er verderop nog steeds stijgende wis was te zien, koos ik wederom voor de droge vlieg. Ditmaal geen blue winged olive maar een superpupan in de kleuren geel en donkergroen. De eerste worp was gelijk raak. Heel subtiel werd de vlieg van het oppervak gezogen. Het bleek een mooie kopvoorn te zijn die in de pupan een lekker hapje zag. De volgende worp was gelijk weer raak en kon ik een prachtige vlagzalm in mijn handen houden. De superpupan bleek net als eerdere jaren een hele goede keus en ik ving de ene vis na de andere. Vlagzalmen, forellen en kopvoorns. Allemaal leken ze graag omhoog te komen om de pupan van het oppervlak te grissen. U zult begrijpen dat ik de rest van die middag nog heerlijk heb gevist en ontzettend veel vis heb gevangen. Ook Peter die voornamelijk met nimfen aan de gang was geweest had een hele goede visdag gehad met vele mooie vangsten. Zeer voldaan reden we weer naar het pension waar we ons aansloten bij de zoekers voor het avondeten. Onder het genot van het lekkere bier wisselden we onze verhalen uit. Ook haalde ik even de bindspullen tevoorschijn om nog wat superpupans te binden. Deze keer in de kleuren geel en roze. Volgens Piet de beste kleur combinatie voor de vlagzalm. Door de aanwezigheid van de roze kleur dan ook omgedoopt door Piet tot "de gayling". Vol verbazing werden mijn bindactiviteiten door de zoekers aanschouwd en het zal u ook niet verbazen dat dit weer een zeer leuke en gezellige avond werd.

 

Waterleiding

klik op afbeelding voor vergroting

De volgende dag gingen we eerst richting Náchod. Hier haalden we wat boodschappen en haalden we op het stadhuis voor mij een Tsjechische staats visvergunning. Ik had dan al wel een vergunning voor het vissen op de Metuje, Upa en Orlicí, maar net als in Duitsland is het eigenlijk ook nodig om deze Ribarsky Lystec aan te schaffen. Op het stadhuis werden we vriendelijk in het engels doorverwezen naar kamer 161. Daar regelde een dame binnen 5 min een 3-jarige-vergunning voor mij voor het luttele bedrag van 8 euro. Neem wel je Nederlandse vispapieren mee. Die kijken ze graag even in en hierna wordt zonder problemen de Tsjechische staats vergunning verstrekt. Met deze Rybarsky lystec op zak hoefde ik niet meer grijs te vissen. We besloten hierna even bij de Metuje te kijken die door het stadje Náchod loopt. De rivier is hier diep en stroomt traag. Vanaf de brug zagen we een paar flinke forellen en vlagzalmen staan. Verder nodigde het water uit om er eens een streamertje doorheen te trekken. We besloten hier later in de week ons geluk eens te beproeven. Voor nu zouden we doorrijden richting de Poolse grens stek om daar lekker vis te vangen. Het was vandaag een prachtige maar wel warme dag. Het zou zo'n 23 C worden. Op de stek aan gekomen zochten we ieder weer onze eigen weg. Ik begon bij het bruggetje en ging stroom op terwijl Peter eerst meer stroomaf ging om daar wat smalle snelstromende nimf stukken af te vissen. Omdat ik veel vis hoog in het water zag liggen begon ik met een superpupan. Deze keer in het geel roze. Nou deze vlieg deed zijn naam "gayling" weer heel veel eer aan. De ene vlagzalm na de andere vergreep zich aan deze droge vlieg. Ook de forellen waren niet vies van deze imitatie. Wat een dag. Ik stond heerlijk tot aan mijn middel in het water wat erg comfortabel was op deze warme dag. Niet veel later kwamen de drie Nederlanders aangereden die we gisteren ook even hadden ontmoet. We maakten een praatje waarna zij eigenlijk weer wilden vertrekken om ons niet te storen op deze stek. Dat was natuurlijk erg netjes van ze, maar ook een beetje onnodig. Deze stek heeft zoveel kilometers viswater en er zit zoveel vis dat je er makkelijk met 5 vliegvissers uit de voeten kunt. Tevreden stemden ze toe en konden ook zij zich uitleven weliswaar een stukje verder stroomopwaarts. Na het vangen van vele mooie vlagzalmen en wat forellen liep ik zeer voldaan terug richting de auto. We hadden die ochtend een kip gekocht die Peter in zijn mee gebrachte Cobb barbecue zou gaan grillen. Bij de auto aangekomen zat Peter al in de rust stand en had hij de kip al ingesmeerd met kruiden en op de Cobb gelegd. Man wat een heerlijke geur kwam daar al van af. Het water liep me al in de mond. Ook Peter bleek weer erg goed te hebben gevangen en zoals zo vaak bleek op deze stek waren de vissen hier een stuk groter. Terwijl de kip gaarde genoten we van de warme zon en een heerlijk in het rivier water gekoeld biertje. Handig zo'n grote koelkast. Niet wij maar vooral de kip trok veel aandacht van de voorbijgangers zo ook van onze Hollandse medevissers. Ook nu was er weer tijd voor een praatje. Er werden ervaringen uitgewisseld over stekken, vliegen en vliegvisavonturen in binnen en buitenland. Toen bleek ook weer eens hoe klein het vliegviswereldje kan zijn en dat er vaak gemeenschappelijke kennissen zijn. Omdat de kip nog even op zich liet wachten namen we nog maar een extra biertje en de andere Nederlandse vissers besloten hun geluk nog te beproeven met de door ons aangeraden vliegen. Het was dan even wachten op de kip maar toen deze klaar was om te verorberen was het het wachten meer dan waard. Ik kan gerust stellen dat ik nog nooit zo lekker kip heb gegeten. Door het warme weer en een grote "after diner dip" kwam van vissen niet meer zoveel, maar oh wat was het een mooie dag geweest.

 

Copp Bbq

 

In het pension was een mooie gedetailleerde kaart aanwezig waarop de Upa en Orlicí goed waren aangegeven. Deze dag besloten we om eens bij de Upa te gaan kijken. Na de lekkere broodjes als ontbijt reden we met de kaart en de TomTom richting Upa. We hadden gekozen voor een stuk waar veel bochten in de rivier zaten. De eerste plek waar we stopten zag de rivier er prachtig uit. De rivier was hier zeker 20 meter breed en zo ver als we konden kijken zagen we een grote variatie in diepte en stroomsnelheid. Dit alles in een prachtige bosomgeving. Echter in de stukken waar we goed in het water konden kijken, zagen we weinig vis staan. Waarschijnlijk hebben we er een hoop over het hoofd gezien, maar op basis hiervan besloten we wat verder te rijden. We kwamen terecht op een soort bospad die langs de rivier liep. Nou ja wel langs de rivier maar dan wel 50 meter hoger en ook zover er vandaan dat we door de bomen de rivier vaak niet konden zien. De eerst volgende keer dat de rivier weer makkelijk bereikbaar was maakten we opnieuw een stop. Opnieuw een prachtig aanblik van de Upa en vanaf de brug zagen we een aantal vlagzalmpjes stijgen. Eigenlijk hadden we toen gewoon moeten gaan vissen, maar we zijn nog even verder op onderzoek uit gegaan. We vervolgden onze weg op het bospad maar vonden geen makkelijke manier meer om bij de rivier te komen of plekken waar we de rivier konden aanschouwen. Uiteindelijk kwamen we uit bij een soort viskwekerij. Deze plas bevatte erg bruin water maar aan de beroering in het water te zien zaten erg forellen genoeg. Na nog even gezien te hebben hoe een oude man in een klein bootje de voerpellets te water liet zijn we via een goede weg doorgereden naar de Metuje en wel de brug boven Peklo. Eenmaal aan het vissen was het hier weer een groot feest van kopvoorn, vlagzalm en forel die zich aan onze vliegen vergrepen. In een mooie diepe geul haakte ik de ene na de andere forel waaronder een aantal zeer mooie formaten. Allen prachtig goudbruin met oranje stippen en knokkers van de bovenste plank. Op de terugweg stuitte ik op een pool waar wel zeker 25 barbelen aan het azen waren. Ze waren best erg schuw dus als je ze wilde vangen zou het een zware nimf aan een lange lijn worden. Dit was op deze pool bijna onmogelijk door alle stenen en het groen. Ik liet voor wat het was en zocht Peter op voor een kopje soep. Ook hij had de barbelen gezien. We genoten van de soep en de prachtige visdag die we hadden gehad. 's Avonds hadden we een van de zoekers zo weten te prikkelen met onze visverhalen dat hij de volgende dag mee zou gaan om met ons te vissen.

 

Roy

klik op afbeelding voor vergroting

Omdat we deze dag de in vliegvissen geïnteresseerde zoeker mee hadden, gingen we naar de stek bij de Poolse grens. Hier zat gewoon erg veel vis en dus was er ook voor de maagdelijke vliegvisser een visje te vangen. Eerst werd er nog even boodschappen gedaan en met de wagen vol brood en worstjes reden we naar de stek. De auto werd geparkeerd op het stukje gras aan de rivier waarna we ons in de waadpakken konden hijsen. Nadat ik wat bier in "de koelkast" had gelegd, gaf ik de zoeker zijn eerste vliegvislessen. Hij bleek een prima leerling die erg goed naar mijn aanwijzingen luisterde en het duurde dan ook niet lang of hij kon een aardig lijntje werpen. Peter zou hem die dag een beetje bij staan en we waren er van overtuigd dat hij heus wel zijn visje ging vangen. Ik ging een heel eind stroomop. Hier wordt de Metuje vrij smal, maar heel gevarieerd. Diepe pools vol vlagzalm en mooie pockets aan de oever van de rivier waar zich de forellen in ophouden. Ik heb die dag genoten van de vele forellen die ik kon foppen. Ik richtte me die middag speciaal op de forel plekjes die ik met een droge vlieg mooi uit kon kammen. Ik ving deze keer niet alleen bruine forel, maar ook twee soorten regenboog forel. Een soort van die regenboog forel zijn kort maar zeer dik en oersterk. Van deze zou ik graag een keer een grote vangen. Daar zou je je handen vol aan hebben. Natuurlijk was het bij de rioolpijp weer een weerzien met meneer muskusrat en ook heb ik gezien hoe 2 slangen de rivier overstaken. Ik heb nooit geweten dat die zo snel kunnen zwemmen. Toen ik terug kwam bij de auto kon even mooi wat foto's maken van een vissende Peter en onze zoeker. De zoeker had 4 vlagzalmen gevangen en had het reuze naar zijn zin gehad. De koelkast had weer prima zijn werk gedaan en al snel zaten we aan een lekker koud biertje met een broodje worst die extra lekker was door toevoeging van Tsjechische mosterd. Na de maaltijd visten we nog even verder en kon ik wederom de ene na de andere vlagzalm onthaken. Het was een dag waarbij het leek of de vis maar bleef stijgen. Heerlijk ! Bij het pension sloten we de avond af met een barbecue. Lekker eten in goed gezelschap want deze keer aten ook Henny, Bertus en Hilko van het pension mee.

 

Na een welverdiende nachtrust zaten we zoals gewoonlijk om negen uur weer aan het ontbijt. Deze keer zonder de zoeker die we gisteren mee uit vissen hadden genomen, maar met de andere zoekers. 's Avonds hoorden we dat hij toch echt even moest blijven liggen na die geweldig vermoeiende visdag. Zo blijkt maar weer eens dat vliegvissen toch heel wat anders is dan op een stoel aan de waterkant zitten. Het stereotype beeld wat mensen van vissers hebben. Wij zouden vandaag een viswinkel bezoeken in Dobruška. We wilden natuurlijk gewoon even kijken, maar ook wilden we graag van die spiraalvormige beetverklikkers kopen voor het nimfvissen. Buiten was het bewolkt en het had vannacht hard geregend. De harde regen was over gegaan in een laffe regenbui dus dat we nu even naar de winkel gingen kwam helemaal niet zo slecht uit. In Dobruska hadden we de viswinkel al snel gevonden. Eenmaal binnen bleek er maar weinig te zijn voor de vliegvisser. Er hingen wat loop on junctions, zakjes dubbing en zakjes met beads. Voor de rest was het materiaal vooral gericht op karpervissers. We probeerden bij de eigenaar nog te informeren naar de spiraalvormige beetverklikkers door middel van een tekening, maar de goede man kon ons verder niet helpen. Op de vergunning vonden we een adres van een winkel in Hrádek Kralowe een wat grotere stad dan Dobruška. Maar ook bij deze winkel lag de nadruk op karpervissen en waren de vliegvis attributen zeer beperkt. Inmiddels hadden we al besloten om te gaan vissen op het stuk van de Metuje wat door de stad Náchod stroomt. Hier hadden we immers al mooie vissen zien staan vanaf de brug. Op de terugweg deden we nog een 3e viswinkel aan maar ook deze kon ons niet helpen aan de door ons gewilde beetverklikkers. Aangekomen in Náchod was het wel droog maar zag het er nog steeds uit alsof het elk moment zou kunnen gaan regenen. De rivier is hier diep en traag stromend. Waden is hier erg lastig en de omgeving bestaat uit een paar hoge flats aan de ene kant en bomen aan de andere. Peter viste met de nimf en wist al snel een aantal zeer mooie vlagzalmen te vangen. Ik viste droog en ving voornamelijk forellen. Deze keer niet alleen onder het kantje maar ook in het midden en onder de overhangende takken van de bomen. Eerder deze week hadden we een aantal grote vissen zien staan vlak bij de brug. Het werd tijd om daar eens een vliegje te water te laten. Peter had hier met de nimf al een een paar flinke vlagzalmen gevangen. Ik ging even op de brug staan om te zien of de forellen nog op hun vaste plekje stonden. Sierlijk stonden ze daar te dansen in de stroming, druk op zoek naar voedsel waarbij ze elkaar af en toe verdreven van het beste plekje. Omdat vanaf de kant het werpen bemoeilijkt werd door een hoge steile begroeide kant en een pijpleiding constructie, kon ik net zo goed een vliegje vanaf de brug te water laten. Na een klein test worpje zeilde er een superpupan richting de grootste forel. Na een heel kort driftje had de forel de vlieg al naar binnen gezogen en was deze weer op de weg terug naar zijn standplaats. Nog voor hij deze kon bereiken zette ik de haak en waren we verwikkeld in een kort maar hevig gevecht. Peter die nog beneden bij de brug stond was zo behulpzaam om de regenboog van de haak te bevrijden en terug te zetten in zijn element. Al snel was daar forel nummer 2 en 3 en ook de vlagzalmen waren zeer gewillig. Vanaf de brug kon je alles prachtig zien. Kortom. Een niet zo mooie omgeving, maar de mooie vissen maakten een hoop goed. Als bonus was het die dag weer droog gebleven tijdens het vissen. 's Avonds gingen we met een hele club lekker uit eten in Nové Město nad Metují. In een leuk restaurantje konden we lekker genieten van de Tsjechische keuken.

 

Vlagzalm

 

De volgende ochtend ontwaakten we met een lekker zonnetje. Het was wederom een prachtige dag. Tijd om af te sluiten met een laatste fijne visdag. Gekozen werd voor de stek bij de waterleiding omdat op dit lange parcours vele mooie pooltjes te vinden zijn. Terwijl in mij nog in het waadpak aan het hijsen was, stond Peter al in het water. Met de nimf haakte hij bij de eerste worp al een mooie kopvoorn. Ongelooflijk als je bedenkt dat hij een meter naast de vangplaats het water in was gelopen. Na wat foto's van Peter te hebben genomen liep ik wat verder stroomop. Het was vandaag behoorlijk warm en het viel op dat er maar weinig vissen zich aan het oppervlak lieten zien. Met een nimf ving ik mondjesmaat wat vlagzalmen. Ook met de droge vlieg wist ik er zo nu en dan een te verleiden. Ook ving ik weer wat forelletjes, maar echt heel wild was het niet. Dit veranderde toen ik met een natte vlieg ging vissen. Ik ving weer volop vis en ook de afmetingen van de vlagzalmen werden weer wat groter. Leuk dat er zo toch altijd weer een manier te vinden is om je visje te vangen. Peter was blijven nimfen en had goed gevangen. Wel viel het op dat het periodes waren met veel aanbeten en periodes met angstige stilte. Alsof de vis dan helemaal niet actief was. Na een kopje soep visten we allebei nog even verder. Met de natte vlieg ving ik nog een aantal mooie vlagzalmen en een heel mooi bronforelletje die de teller naar 4 verschillende soorten forel bracht. Een waardige afsluiting van een geweldige vakantie.

 

Samenvattend kan we concluderen dat vliegvissen in Tsjechië kan worden gedaan in een schitterende omgeving die met een uur of 10 te bereiken is met de auto. De vergunningen zijn zeer betaalbaar en geven ook nog eens de mogelijkheid tot het bevissen van vele kilometers water van verschillende rivieren. De pensions zijn enigszins eenvoudig, maar van alle gemakken voorzien en erg goedkoop. Ik kan dan ook iedereen een verblijf in Tsjechië aanraden.

 
Design by Display